|
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم به نام خداوند بخشنده مهربان ....يا مَن بَدَءَ خَلقي وَ ذِكري وَ تَربيَتي وَ بِرّي وَ تَغذيَتي هَبني لِابتِداءِ كَرَمِكَ وَ سالِفِ بِرِّكَ بي ....اي خدايي كه از اول مرا به زندگي و آفرينش سرافراز كردي و به لطف و كرم ياد فرمودي و به تربيت و نيكي پرورش دادي ويعضا از ابتدا عنايت داشتي اينك به همان سابقه كرم و احساني كه پيش از اين با من بودت بر من ببخش یا اِلهی وَسَیِّدی وَرَبّی اَتُراکَ مُعَذَّبی بِنارِکَ بَعدَ تَوحیدِکَ ای خدای من ای سید و مولای من آیا باور کنم که مرا در آتش میسوزانی باوجود آنکه به توحید ویکتاییت گرویدم وَ بَعدَ مَانطَوی عَلَیهِ قَلبی مِن مَعرِفَتِکَ وَ لَهِجَ بِه لِسانی مِن ذِکرِکَ و با آنکه دلم به نور معرفتت روشن گردید و زبانم به ذکرت گویا شد وَاعتَقَدَهُ ضَمیری مِن حُبِّکَ وَ بَعدَ صِدقِ اعتِرافی وَ دُعائی خاضِعاً لِرُبوبیَّتِکَ و در باطنم عقد محبتت استوار گردید و بعد از آنکه از روی صدق و خضوع و مسکنت به مقام ربوبیتت اعتراف کردم هَیهاتَ أَنتَ أَکرَمُ مِن اَن تُضَیِّعَ مَن رَبَّیتَهُ اَو تُبَعِّدَ مَن اَدنَیتَهُ هیهات که باور نمیکنم تو ای خدا از آن کریمترو بزرگوارتری که آن کس که خود تربیت کرده ای ضایع گردانی و آنرا که مقام قرب عطا کردی باز دور گردانی اَو تُشَرِّدَ مَن اوَیتَهُ اَو تُسَلِّمَ اِلَی البَلاءِ مَن کَفَیتَهُ وَ رَحَمتَهُ و آنرا که در بر خود پناه دادی باز از اردوگاه رحمت برانی و آن که خود کفایت امرش نموده ،در حقش مهربان بودی باز به دست عقوبتش بسپاری وَ لَیتَ شِعری یا سَیِّدی وَ اِلهی وَ مَولایَ اَتُسَلِّطَ النّارَ عَلی وُجوهٍ خَرَّت لِعَظِمَتِکَ ساجِدَةً.... وای کاش و ای خدای من و ای سید من بدانستمی که آیا تو آتش قهر و عذابت را مسلط میکنی بر آن رخسارها که در پیشگاه عظمتت سر بر سجده عبودیت نهاده اند؟ .... لینک : شرح دعای کمیل لینک : تفسیر دعا با شعر مولانا
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۴/۰۶ساعت 17:32 توسط M.r.t.z
|
|
|
